'Amsterdam'
www.hermanvanankeren.nl
‘Amsterdam, Amsterdam, de stad waar alles kan’, zong Maggie MacNeal in 1980 op het Songfestival in Den Haag.
En zo voelde het echt— ook nog in de jaren negentig, toen John en ik ons regelmatig onderdompelden in het Mokumse uitgaansleven.
Zondagmiddagborrels in de Amstel Taveerne.
Zaterdagen waarop we volledig uit ons dak gingen in de Rouge en Montmartre, waar je het soms uitschaterde om de eigenzinnige opmerkingen van de toiletjuffrouw met haar typische Amsterdamse humor.
Daarna nog even nazitten in Entre Nous aan de overkant, om vervolgens door te zakken in de Exit totdat de eerste trein naar Alkmaar weer vertrok.
Het was een heerlijke, fantastische tijd.
Als ik nu door de binnenstad loop, langs een bijna dorre woestenij van lunchrooms en souvenirwinkels — daar waar ooit het hart van het bruisende nachtleven klopte — overvalt me de weemoed.
Het gevoel van wat we zijn kwijtgeraakt.
Van een vervlogen tijd die nooit, nooit meer terug zal komen.
Toegegeven, er zijn nog steeds fijne plekken: de Prik, Het Mandje, de Queenshead. Maar de sfeer van toen is er niet meer. En dat is ook logisch, want waar ik over schrijf ligt inmiddels zo’n dertig jaar achter ons.
De jeugd van nu zoekt andere dingen, heeft een andere smaak, een ander soort vertier. En zo hoort het ook. Elke tijd heeft zijn eigen beleving.
Mijn werk 'Amsterdam' is het eerste schilderij uit een nieuwe serie over Europese hoofdsteden. Het is mijn voornemen om alle hoofdsteden vast te leggen waar John en ik ooit samen zijn geweest. Niet alleen als plaatsen op de kaart, maar als dragers van herinneringen, gevoelens en geleefde tijd.
-De tijd die we krijgen is geleend en geleende tijd is kostbaar-